Berith’s Blog

Zon, zee, strand…

August 21st, 2012

Zon genoeg, zee op perfecte temperatuur en strand, ach ja het plaatje spreekt voor zich.
pano-cirali-beach
Vandaag zoals elke dag prachtig weer, maar nog nooit hebben we zo’n mooi uitzicht gehad als vandaag. De lucht was echt strak blauw en geheel droog, dus we konden eindeloos ver weg kijken.
Een boottochtje met Mahmut kwam dus goed uit. Ons doel was om eindelijk de schildpadden te zien zwemmen, en het liefst van heel dicht bij. Nou dat cadeautje hebben we gekregen. We zijn met ze mee gezwommen en hebben ze rustig kunnen bekijken terwijl ze van de zeebodem aan het eten waren. Rustig grazend om vervolgens rustig naar de wateroppervlakte te zwemmen om een paar happen lucht te halen, daarna gewoon weer lekker door grazen. Voor ons allemaal een bijzondere ervaring rijker in Cirali.

Summertime…

August 16th, 2012

image

Flying high

April 28th, 2012

image

….

Göreme

April 28th, 2012

Het landschap hier blijft verbazen. De vormen, de kleuren, werkelijk geweldig. Op dit moment varen pap en mam in een ballon en ik vraag me af hoe overweldigend ze het zullen vinden, want deze wereld vanuit een balon bekijken is nou eenmaal super.

image

/

Vrolijk Pasen!

April 9th, 2012

20120409-173950.jpg

Goodmorning!

April 3rd, 2012

20120403-082813.jpg

Speeltijd!

March 25th, 2012

Wow, wat gaat het al goed met Güniz. Ze is dan wel al bijna 11 maanden jong, maar gedraagt zich als een jonge pup.
Afgelopen week de dierenarts bezocht en goed gezond verklaart. Het eerste bezoekje aan de hondenclub, waar we met haar naar hondentraining zullen gaan, was ook echt een heel leuk uitje. Prima te zien hoe leuk ze het vindt met allemaal nieuwe hondjes om zich heen. Maar ze heeft toch echt al één echte speelvriendin, en dat is Tops! Dat is dagelijkse pret.
20120325-24

Welkom Güniz!

March 20th, 2012

Gezinsuitbreiding, we waren er echt aan toe! Sinds zondag zijn we geen gezin van drie meer, maar een gezin van 3 plus 1. En die ene is wel heel bijzonder mooie dame uit Turkije met de naam Güniz. Ze werd gevonden, zwervend langs een drukke weg op zoek naar voedsel, en naar het asiel in Göcek gebracht. Via Stichting AAI hebben we haar gevonden en afgelopen zondag opgehaald van Schiphol. Ze is erg lief, gek op alles wat eetbaar is, vindt pantoffels reuze interessant en lijkt zich direct thuis te voelen.
img_9549

Heerlijk file gezicht

February 7th, 2012

Met zo’n plaatje is de file best aangenaam

20120207-191930.jpg

Vanuit de omgeving Arenal rijden we richting Monteverde. Een prachtige rit om het Arenal meer en vervolgens nog een 20-30 km off road richting Monteverde. Het gaat hier behoorlijk omhoog en de weg is echt gaaf om te rijden. Modder, keien, grindjes, en behoorlijk bochtig. Het is direct mijn favoriete route. Aangekomen op bestemming zijn we wederom verrast door de prachtige ligging van ons hotel. Verstopt in het vele groen. Onze kamer bestaat uit twee etages en voelt als een heel huis.
In deze omgeving is een veel activiteit qua toerisme. Mensen hangen aan kabels, vliegend over het regenwoud of rijden een stoer parcours op de ATV.
Wij beginnen iets rustiger met een prachtige wandeling op de hoogte van de boomtoppen over de ¨hanging bridges¨. De dieren lijken hier alleen een beetje te zijn verdwenen, misschien komt dat door al die gillende mensen aan de ziplines. Verder doen we hier een koffie en sugar cane toertje en beslissen we dat een rondje ATV rijden er hier ook wel bij hoort. Ik haak af, want ik krijg het ding niet onder controle, maar Freek en Joeri hebben reuze schik en gaan vreselijk steile paden op en af.
Het is hier een stuk koeler, waarschijnlijk door de hoogte, en ´s avonds gaat het hier behoorlijk te keer met onweersbuien. Het zijn wel spectaculaire lichtshows om te zien.
Grappig is dat we her en der onderweg weer dezelfde mensen tegenkomen en soms zelfs in dezelfde hotels. Iedereen bezoekt dus toch zo´n beetje dezelfde gebieden, maar heerlijk in een eigen tempo. Vanuit hier gaan we verder naar onze afsluitende bestemming, vier nachten aan de kust van de North Pacific.

Casona Rio Fortuna

August 6th, 2011

casona-rio-fortuna
Het duurt maar een kleine 3 uurtjes voor we vanuit Sarapiqui aankomen in La Fortuna-Arenal. Ons hotelletje Casona Rio Fortuna voelt meteen als een tweede thuis. Milton en Elly, eigenaars, geven ons een super warm welkom. Schitterend gelegen met een prachtig uitzicht op de Arenal vulkaan, we hebben geluk want we kunnen de vulkaan ook daadwerkelijk zien.
Milton en zijn vrouw zijn erg actief betrokken bij het welzijn van de mensen uit hun dorpje en verzorgen vanuit die gedachte ook de excursie Cultour. We gaan mee achterin de tractor richting het dorp en bezoeken de dorpsschool. Hier worden we opgewacht door een paar meisjes en jongens. Opgedoft in hun dansoutfits. Na een korte maar zeer enthousiaste dansvoorstelling stellen ze ons een heleboel vragen en wij natuurlijk ook aan hen. Na het bezoek aan de school gaan we op bezoek bij een klein boerenbedrijf in het dorp. De man geeft ons uitgebreid uitleg over alle plantensoorten in zijn tuin, die hij kweekt voor medicinaal gebruik en daarna zien we zijn plantage waar hij het heerlijkste fruit teelt. Het is vandaag bloedheet dus is het verkoelende water en het verse fruit wat ons wordt aangeboden een welkome traktatie.
Na onze tour door het dorp genieten we nog van een heerlijke middag in ons onderkomen. Er valt een echte tropische regenbui en de temparatuur neemt eindelijk een beetje af. Joeri heeft het vreselijk naar zijn zin met de kinderen uit het dorp die hier een soort vakantiekamp hebben en is dus de hele middag lekker aan het spelen. Na het avondeten praten we nog een hele tijd met Milton over de manier waarop men in Costa Rica bezig het millieu te beschermen. Het is hier echt goed te merken dat iedereen zijn steentje hieraan bijdraagt. Later in de avond trakteert Milton ons dan nog op wat mooie gitaarklanken waarna we ons bed induiken.
We voelen ons hier echt thuis en het is dan ook moeilijk afscheid te nemen van dit plekje, maar goed, we gaan toch en gaan op weg naar onze volgende stek, Monteverde

La Quinta de Sarapiqui

August 5th, 2011

Wow, het landschap is hier werkelijk ongelooflijk mooi! Het is eigenlijk niet zo goed te omschrijven. Vanuit jungle kom je terecht aan het strand, vanaf het strand kom je terecht in een prachtig bergachtig gebied en vanuit daar weer door heuvelachtig groen richting jungle. Ons hotel hier ligt lekker verscholen en voor het eerst komen we niet zoveel Nederlanders tegen. Natuurlijk duikt ook hier Joeri direct het zwembad in, want dat is na een autoritje een weldaad. We maken hier een supermooie jungle tocht te voet. Gelukkig onder begeleiding van een gids, want onderweg komen we mijn minder geliefde diertjes tegen…slangen, giftige nog wel.Vanaf dat moment kijk ik met name eerst naar het pad voordat ik stilsta en om me heen kijk. Rondkijken is echter wel vreselijk de moeite waard, want we bevinden ons in een prachtig stukje oud regenwoud. We lopen over een hoge en vooral lange hangbrug, zodat we de begroeiing in de bomen ook eens van een andere hoogte kunnen bekijken. Super. Kadootje op de terugweg is dat er apen ons pad op de brug kruisen en dat zie je echt niet zo vaak. In de middag gaan we nogmaals het regenwoud in. Nu op een excursie naar een oude cacao plantage. Wederom kruist ons pad de slaapplek van twee gifslangen, maar nu ben ik er op voorbereid. Het hele proces van cacao wordt ons prima verteld, we krijgen elke stap te zien, maar vooral ook te proeven, heerlijk! Op de ochtend van vertrek hier heeft Joeri nog even twee vissen uit de rivier gehengeld, gewoon met een visdraadje aan een stok en een roestig haaktje. Vanuit hier vervolgen we onze weg door Costa Rica, op naar La Fortuna/Arenal.
sarapiqui2

De rit vanuit Puerto Viego was prima te doen en de uitzichten onderweg schitterend. Het landschap is hier weer helemaal anders, heuvels worden bergen maar het groen blijft voortdurend aanwezig. Ons hotel ligt heerlijk verscholen tussen het groen en er gaat een heel small weggetje naar toe. Er is hier een zwembad met water uit de hotsprings en dat is tijdens de bui die ‘s middags valt wel echt lekker. We hebben hier een mooie ronde door de vallei gereden en gisteravond subliem gegeten in een dorpje vlakbij. Er liepen hordes mensen op de weg vanuit het dorp, best link, allemaal onderweg op een soort pelgrimstocht naar een kerk in Cartago zo’n 15 km verderop. We zijn hier maar twee daagjes en gaan straks door naar Puerto Viejo de Sarapiqui. Reuze benieuwd hoe het daar weer is.
orosi

Nou de huurauto ophalen is ook makkelijker gezegd dan gedaan. Kort samengevat stond de verkeerde auto op de verkeerde plek en moesten daardoor een heel eind door het donker rijden. Ramen zaten potdicht met een soort wax, dus ook het zicht was minimaal. uiteindelijk goed aangekomen in hotel Cariblue en de auto werd daar s’avonds nog geruild voor de goede. Hier twee volle dagen genieten van een Caribisch sfeertje, alleen valt het ons wel op hoeveel Nederlanders hier vakantie houden. Voor Joeri natuurlijk enig, die vermaakt zich prima met alle Nl kids. Het dorpje is levendig, maar ook gewoon vreselijk lay back. Kleurrijk op kleine huisjes/hutjes, en kleurrijk qua mensen. Van Rastafari’s naar surfer dudes naar achtergebleven reizigers in alle smaken. Super goede koffie gedronken bij een tentje met de naam Damn Good Coffee gerund door hoe kan het ook anders een rasechte Amsterdammer met de naam Kees. Natuurlijk gekeken naar het surfspektakel, want de golven zijn hier echt super. Hier ook nog de dierenopvang bezocht met aapjes en luiaards. Het weer laat ons hier wederom niet in de steek dus het is echt op en top genieten. Volgende stop is Orosi Valley
puertoviejo-de-talamanca-1 puertoviejo-de-talamanca-4

Wow, 6 uur s’morgens begint ons ritje naar Cano Blanco, een uurtje of drie rijden (was wel wat langer), met onderweg een stop voor een ontbijtje. Vanuit Cano Blanco verder in een supergaaf bootje. 2×115 PK en gaan! Hier realiseren we ons pas echt waar we zijn aangekomen. Alles is groener dan groen, echt regenwoud! De tocht duurt ongeveer 2 uurtjes en is puur genieten. Dan leggen we aan bij onze logde, mooi gelegen, relax zwembad en ook echt midden in de jungle! We verbazen ons over de hoeveelheid dieren die we direct in en om de lodge aantreffen. Vooral veel prachtige hagedissen en ook prachtige leguanen. We komen lekker bij aan de rand van het zwembad en beseffen dat de fotocamera altijd mee moet zijn, want je kijkt werkelijk je ogen uit en ziet elke keer weer nieuwe dieren. De volgende dag kiezen we om mee te gaan met een boottochtje om de jungle te zien en horen ontwaken. We stappen om 6 uur op een bootje en treffen het met het weer, want het blijft gelukkig droog. Er is veel te zien en vooral ook te horen. De apen zijn het meest indrukwekkend om te horen, die brullen echt hard! Dit bootje gaat nog harder dan de boot van gister, maar kan ook echt fluisterstil langs de kant varen, zodat de dieren niet schrikken. We zien veel voor ons nieuwe vogels en worden zelfs getrakteerd op het zien van onze eerste Toekan en onze eerste Luiaard. ‘s Middags doen we nog een wandeling door de tuin van de lodge, waar we onze ogen uitkijken vooral aan de prachtige vlinders. ‘s Avonds doen we het rustig aan, want later deze avond gaan we op excursie om groene zeeschildpadden te zien. Dit is echt een bijzondere ervaring. Het is als wij richting de schildpadden vertrekken al aardedonker en we gaan wederom met een bootje naar de startplek. Dit op zich is al een avontuur. Daarna een korte wandeling door het kleine dorpje om aan te komen bij de verzamelplek. Vanaf hier worden we volgens bijna militair regiem de juiste kant opgestuurd en moeten de zaklantaarns achterwege laten om de schildpadden niet af te schrikken. We hebben geluk…er is onze groep een plek heel dichtbij aan het strand toegewezen. Daar aangekomen blijkt er een schildpad al bijna klaar te zijn om haar eieren te gaan leggen. We moeten muisstil zijn om haar niet te verjagen en dan is het wachten. Op het moment dat ze begint met leggen worden we door onze gids dichterbij gehaald. Hij gebruikt een zacht rood licht, dit kan het dier niet afschrikken, en zo zien we van heel dichtbij, echt niet meer dan een meter, hoe dit prachtig grote beest haar eieren legt. Dit is een heel proces en ze legt er zo rond de 110. Al zouden we haar nu afschrikken, ze zou het proces niet meer kunnen stoppen, het is net als bij de bevalling van mensen, de weeen zijn niet te stoppen. Als ze klaar is met leggen begint ze met het camouflage proces. Dit betekent eigenlijk dat ze het gat met eieren dicht maakt met haar flippers en vanaf haar voorste flippers een soort van dummie gat maakt. Dit natuurlijk om haar eieren te beschermen. Tijdens dit proces hebben wij ook nog het geluk dat er heel dichtbij nog een schilpad uit de zee aan land komt. Heel langzaam komt ook zij het strand op om vervolgens te beginnen met het graven van haar nest. Als onze net bevallen schildpad klaar is lopen we langzaam achter haar aan om haar vervolgens in het donker de zee in te zien verdwijnen. Het was echt een ervaring om niet zo snel te vergeten. De dag later vertrekken we zoals we gekomen zijn, eerst per boot en dan per bus, op weg naar een volgende bestemming. Maar dan moeten we wel eerst nog even onderweg onze huurauto oppikken.
tortuquero

Deze website is gegenereerd door WordPress. Thema is gemaakt met WordPress Theme Generator door Berith.
Copyright © Berith’s Blog. All rights reserved.